إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ

من جز بيم دهندة آشكاري نيستم

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ

[قوم نوح] گفتند: اي نوح! اگر [از اين سخنان] دست بر نداري، سنگباران خواهي شد

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ

[نوح] گفت: پروردگارا! همانا قوم من مرا تكذيب كردند

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحٗا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

پس ميان من و آنان داوري كن، و مرا و مؤمناني را كه با من هستند، نجات بده

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

پس او و كساني را كه با او بودند، در كشتي پُر باري نجات داديم

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ

بعد از آن باقيمانده را غرق كرديم

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

به يقين در اين ماجرا نشانة [از قدرت الله] است، ولي اكثر شان ايمان نياوردند

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

و به يقين پروردگار تو پيروزمند مهربان است

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ فَلَبِثَ فِيهِمۡ أَلۡفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمۡسِينَ عَامٗا فَأَخَذَهُمُ ٱلطُّوفَانُ وَهُمۡ ظَٰلِمُونَ

و به تحقيق نوح را به سوي قومش فرستاديم، و در بين آنان هزار سال به استثناي پنجاه سال ماندگار شد، و در حالي كه ستمكار بودند، طوفان آنان را فرا گرفت

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَأَصۡحَٰبَ ٱلسَّفِينَةِ وَجَعَلۡنَٰهَآ ءَايَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ

و ما او [نوح]، و كساني را كه در كشتي بودند، نجات داديم، و آنرا عبرتي براي جهانيان گردانيديم

وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مِيثَٰقَهُمۡ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٖ وَإِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَۖ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَٰقًا غَلِيظٗا

و [اي پيامبر!] زماني را به ياد آور كه از پيامبران، و از تو، و از نوح، و ابراهيم، و موسي، و عيسي بن مريم پيمان گرفتيم، و از آنان پيمان محكمي گرفتيم

وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحٞ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ

و همانا نوح به درگاه ما دعاء كرد، و ما اجابت كنندگان نيكي بوديم

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

او و خانواده اش را از اندوه بزرگ [غرق شدن در طوفان] نجات داديم

وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ

و ذريه اش را باقي گذاشتيم

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

و نام نيك او را در ميان آيندگان مستمر گردانيديم

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٖ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ

و در ميان جهانيان سلام بر نوح باد

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

به يقين ما نيكوكاران را اين گونه مزد مي‌‎دهيم

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

به يقين كه او از بندگان مؤمن ما بود

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

بعد از آن، ديگران را غرق كرديم

۞شَرَعَ لَكُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِۦ نُوحٗا وَٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ وَمَا وَصَّيۡنَا بِهِۦٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰٓۖ أَنۡ أَقِيمُواْ ٱلدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُواْ فِيهِۚ كَبُرَ عَلَى ٱلۡمُشۡرِكِينَ مَا تَدۡعُوهُمۡ إِلَيۡهِۚ ٱللَّهُ يَجۡتَبِيٓ إِلَيۡهِ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِيٓ إِلَيۡهِ مَن يُنِيبُ

براي شما از دِين چيزي را مقرر نمود، كه نوح را بدان سفارش كرده بود، و چيزي را كه به تو وحي كرديم، و آنچه را كه به ابراهيم، و موسي، و عيسي سفارش نموديم اين است كه: دِين را برپا داريد، و در آن فرقه فرقه نشويد، آنچه كه مشركان را به آن دعوت مي‌نمايي، بر آنان گران مي‌آيد، الله هر كسي را كه بخواهد، برمي‌گزيند، و كسي كه به سوي او بازگردد، او را به سوي خود هدايت مي‌كند

۞كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٖ فَكَذَّبُواْ عَبۡدَنَا وَقَالُواْ مَجۡنُونٞ وَٱزۡدُجِرَ

پيش از اينها قوم نوح [پيامبر خود نوح را] تكذيب نمودند، و بندة ما را دروغگو شمرده و گفتند: ديوانه است، و [با او] به خشونت رفتار شد

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَغۡلُوبٞ فَٱنتَصِرۡ

پس به درگاه پروردگار خود دعاء كرد و گفت: من مغلوب شده ام، پس مرا ياري بده

فَفَتَحۡنَآ أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٖ مُّنۡهَمِرٖ

و [همان بود كه] در هاي آسمان را به آبي كه سيل آسا مي‌ريخت، گشوديم

وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عُيُونٗا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ قَدۡ قُدِرَ

و از زمين چشمه ها روان ساختيم، تا آب براي كاري كه مقرر شده بود، [فراهم آمد] و به هم پيوست

وَحَمَلۡنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلۡوَٰحٖ وَدُسُرٖ

و او [نوح را] بر كشتي كه از تخته ها، و ميخ ها ساخته شده بود، سوار كرديم

تَجۡرِي بِأَعۡيُنِنَا جَزَآءٗ لِّمَن كَانَ كُفِرَ

[آن كشتي] زير نظر ما روان بود، اين انتقام به خاطر كسي بود كه انكارش كرده بودند

وَلَقَد تَّرَكۡنَٰهَآ ءَايَةٗ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ

و به يقين آن را عبرتي باقي گذاشتيم، و آيا پند گيرندة وجود دارد

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحٗا وَإِبۡرَٰهِيمَ وَجَعَلۡنَا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا ٱلنُّبُوَّةَ وَٱلۡكِتَٰبَۖ فَمِنۡهُم مُّهۡتَدٖۖ وَكَثِيرٞ مِّنۡهُمۡ فَٰسِقُونَ

و همانا نوح، و ابراهيم را فرستاديم، و نبوت و كتاب را در ذرية آنان قرار داديم، بعضي از [ذرية شان] هدايت شدگان، و بسياري از آنان فاسقانند

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرۡ قَوۡمَكَ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

همانا ما نوح را به سوي قومش فرستاديم، [و فرموديم] قوم خود را پيش از آنكه عذاب دردناكي به سراغ شان بيايد بيم بده

قَالَ يَٰقَوۡمِ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرٞ مُّبِينٌ

[نوح] گفت: اي قوم من! من براي شما بيم دهندة آشكاري مي‌باشم