فِي مَقۡعَدِ صِدۡقٍ عِندَ مَلِيكٖ مُّقۡتَدِرِۭ

در مقام و منزلت راستين، در نزد پادشاه مقتدري

وَلِمَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ

و براي كسي كه از ايستادن در حضور پروردگار خويش بترسد، دو باغ است

وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ

و سبقت گيرندگان پيش تاز

أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ

اينان مقربان [درگاه الله] هستند

فِي جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ

كه در باغهاي پُر نعمتي [هستند]

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ

همانا براي پرهيزگاران در نزد پروردگار شان جنتهاي پُر ناز و نعمتي است

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ

كه بر نماز شان مواظبت مي‌نمايند

وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ مَّعۡلُومٞ

و كساني كه در اموال شان حق معيني است

لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ

براي سائل و محروم

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ

و كساني كه روز قيامت را باور دارند

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ

و كساني كه از عذاب پروردگار شان در ترس مي‌باشند

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونٖ

زيرا از عذاب پروردگار شان ايمن نمي‌توان بود

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ

و كساني كه شرمگاه خود را حفظ مي‌كنند

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ

مگر بر همسران شان، و بر كنيزاني كه مالك آنها هستند، كه [در اين صورت] ملامتي بر آنان نيست

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ

پس هر كسي كه غير از اينها را بخواهد، متجاوز است

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ

و كساني كه امانتها، و عهـد و پيمانهـاي خود را مراعـات مي‌كننـد

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ

و كساني كه بر شهادت هاي خود پايبند هستند

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ

و كساني كه بر نماز خود محافظت [و مواظبت] مي‌كنند

أُوْلَـٰٓئِكَ فِي جَنَّـٰتٖ مُّكۡرَمُونَ

اينها در باغهايى، گرامي داشته مي‌شوند

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي ظِلَٰلٖ وَعُيُونٖ

به يقين پرهيزگاران در سايه‌ها و چشمه ساران هستند

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشۡتَهُونَ

و هر ميوة را كه بخواهند [براي شان آماده است]

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

[وبراي شان گفته مي‌شود] به پاداش آنچه [در دنيا] عمل مي‌كرديد، اكنون بخوريد و بياشاميد

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

به يقين ما نيكو كاران را به اين گونه مزد مي‌دهيم

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ

و اما كسي كه از ايستادن در پيشگاه پروردگار خود ترسيده باشد، و نفس خود را از هوي و هوس جلو گيري نموده باشد

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

به يقين كه جايگاه او همان بهشت است

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ

به يقين نيكوكاران در نعمت [هاي بهشت] هستند

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

و بر تختها [تكيه زده اند] و تماشا مي‌كنند

تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِيمِ

خوشي و خرمي نعمتها را در چهره‌هاي شان مي‌بيني

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَهُمۡ جَنَّـٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡكَبِيرُ

به يقين كساني كه ايمان آوردند، و اعمال نيكي انجام دادند، براي آنان باغهايي است كه از پايين آنها نهرها جاري است، [و] اين كاميابي بزرگي است

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ

اي نفس با اطمينان!