قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ فِي جُذُوعِ ٱلنَّخۡلِ وَلَتَعۡلَمُنَّ أَيُّنَآ أَشَدُّ عَذَابٗا وَأَبۡقَىٰ

[فرعون] گفت: آيا پيش از آنكه به شما اجازه بدهم، به او ايمان آورديد؟ به يقين او بزرگ شما است، كه به شما سحر آموخته است، به يقين دستها و پاهاي شما را به خلاف يكديگر [كه دست راست و پاي چپ باشد] قطع مي‌كنم، و شما را بر تنه هاي درخت خرما به دار مي‌آويزم، [و در اين صورت] خواهيد ديد كه عذاب كداميك از ما سخت‌تر، و پايدار‌تر است

قَالُواْ لَن نُّؤۡثِرَكَ عَلَىٰ مَا جَآءَنَا مِنَ ٱلۡبَيِّنَٰتِ وَٱلَّذِي فَطَرَنَاۖ فَٱقۡضِ مَآ أَنتَ قَاضٍۖ إِنَّمَا تَقۡضِي هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَآ

گفتند: هرگز تو را بر دلائل روشني كه براي ما آمده است، و بر آن [ذاتي] كه ما را آفريده است، ترجيح نمي‌دهيم، پس هر حكمي كه مي‌خواهي بكن، [و] جز اين نيست كه تو فقط در زندگي اين دنيا حكم كرده مي‌تواني

إِنَّآ ءَامَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغۡفِرَ لَنَا خَطَٰيَٰنَا وَمَآ أَكۡرَهۡتَنَا عَلَيۡهِ مِنَ ٱلسِّحۡرِۗ وَٱللَّهُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ

همانا ما به پروردگار خود ايمان آورديم، تا گناهان ما را و [گناه] اين سحري را كه ما را به آن مجبور كرده بودي، براي ما بيامرزد، و [ثواب و مزدي] كه الله [براي مي دهد] بهتر و پاينده‌تر است

إِنَّهُۥ مَن يَأۡتِ رَبَّهُۥ مُجۡرِمٗا فَإِنَّ لَهُۥ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ

زيرا كسي كه نزد پروردگارش مجرم حاضر شود، دوزخ جايگاه او است كه [در آنجا] نه مي‌ميرد، و نه زنده مي‌ماند

وَمَن يَأۡتِهِۦ مُؤۡمِنٗا قَدۡ عَمِلَ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَأُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلدَّرَجَٰتُ ٱلۡعُلَىٰ

و كسي كه با ايمان و عمل صالح در نزدش حاضر شود، براي چنين اشخاصي درجات عالي است

جَنَّـٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ مَن تَزَكَّىٰ

باغهاي جاوداني كه در پايين آنها جويبارها جاري است، و اين پاداش كسي است كه خود را [از شرك و معاصي] پاك گرداند

وَلَقَدۡ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِي فَٱضۡرِبۡ لَهُمۡ طَرِيقٗا فِي ٱلۡبَحۡرِ يَبَسٗا لَّا تَخَٰفُ دَرَكٗا وَلَا تَخۡشَىٰ

و همانا به موسي وحي فرستاديم كه بندگانم را شبانه [از مصر بيرون] ببر، و براي آنها راه خشكي را در دريا باز كن، كه نه از دست يافتن [فرعونيان] بترسي، و نه از [غرق شدن] بيمناك باشي

فَأَتۡبَعَهُمۡ فِرۡعَوۡنُ بِجُنُودِهِۦ فَغَشِيَهُم مِّنَ ٱلۡيَمِّ مَا غَشِيَهُمۡ

و فرعون با لشكريانش آنان را دنبال كرد، و دريا آنان را به طور كامل [در امواج خود] در هم پيچيد

وَأَضَلَّ فِرۡعَوۡنُ قَوۡمَهُۥ وَمَا هَدَىٰ

و فرعون قوم خود را گمراه ساخت و هدايت نكرد

ثُمَّ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ وَأَخَاهُ هَٰرُونَ بِـَٔايَٰتِنَا وَسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٍ

بعد از آن موسي و برادرش هارون را با آيات خود، و معجزة روشني فرستاديم

إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ وَكَانُواْ قَوۡمًا عَالِينَ

به سوي فرعون و اشراف [قوم] او، ولي آنان تكبر ورزيدند، و قوم برتري جويي بودند

فَقَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لِبَشَرَيۡنِ مِثۡلِنَا وَقَوۡمُهُمَا لَنَا عَٰبِدُونَ

و گفتند: آيا به دو انساني همانند خود ايمان بياوريم، در حالي كه قوم آنها [بنى اسرائيل] غلامان ما هستند

فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُواْ مِنَ ٱلۡمُهۡلَكِينَ

آنها آن دو [پيامبر] را تكذيب نمودند، و [سر انجام] به صف هلاك شدگان پيوستند

وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ

و [اى پيامبر!] آن زماني را به ياد آور كه پروردگارت موسي را صدا زد كه به سوي مردم ستمگر برو

قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ

كه قوم فرعون باشند، آيا آنها [از عذاب الله] نمي‌ترسند

قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

[موسي] گفت: پرودگارا! مي‌ترسم مرا تكذيب كنند

وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ

و دلم تنگ مي‌شود، و زبانم باز نمي‌شود، پس هارون [را هم به پيامبري] بفرست

وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبٞ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ

و براي آنان بر من [ادعاي] گناهي است، و مي‌ترسم مرا بكشند

قَالَ كَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ

[الله متعال] فرمود: چنين نيست، و هر دوي شما با آيات ما برويد، يقينا ما با شما هستيم [و] مي‌شنويم

فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

نزد فرعون برويد، و بگوييد: ما فرستادة پروردگار جهانيانيم

أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ

اينكه بني اسرائيل را با ما بفرست

قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدٗا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ

[فرعون] گفت: آيا ما تو را در كودكي در نزد خود پرورش نداديم، و چندين سال از عمر خود را با ما نبودي؟

وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ

و آن كاري را كه كردي، كردي، [كه آن مرد قبطي را كشتي] و تو از ناسپاسان هستي

قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذٗا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

[موسي] گفت: آن كار را زماني كردم كه از بيخبران بودم

فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمٗا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و چون از شما ترسيدم، از نزد شما فرار كردم، و پروردگارم به من حكمي بخشيد، و مرا از پيامبران گردانيد

وَتِلۡكَ نِعۡمَةٞ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ

مگر اين نعمتي است كه بر من منت مي‌نهي كه بني اسرائيل را به بردگي كشانده‌اي

قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

فرعون گفت: پروردگار جهانيان چيست

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

گفت: پروردگار آسمانها و زمين است، و [پروردگار] آنچه كه ميان آنها است، اگر اهل يقين باشيد

قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ

[فرعون] براي كساني كه به اطرافش بودند گفت: آيا نمي‌شنويد

قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

[موسي] گفت: پروردگار شما، و پروردگار پدران شما است