فَٱسۡتَخَفَّ قَوۡمَهُۥ فَأَطَاعُوهُۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ

[فرعون] قوم خود را تحميق كرد، و آنان از وي پيروي نمودند، زيرا آنان قوم فاسقي بودند

فَلَمَّآ ءَاسَفُونَا ٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ أَجۡمَعِينَ

و چون ما را به خشم آوردند، از آنان انتقام گرفتيم، و همة آنان را غرق ساختيم

فَجَعَلۡنَٰهُمۡ سَلَفٗا وَمَثَلٗا لِّلۡأٓخِرِينَ

و آنان را گذشتگاني، و عبرتي براي آيندگان قرار داديم

۞وَلَمَّا ضُرِبَ ٱبۡنُ مَرۡيَمَ مَثَلًا إِذَا قَوۡمُكَ مِنۡهُ يَصِدُّونَ

و چون پسر مريم [عيسي] مَثَل زده شد، بدون درنگ قوم تو [به مسخره] جنجال به پا مي‌كردند

وَقَالُوٓاْ ءَأَٰلِهَتُنَا خَيۡرٌ أَمۡ هُوَۚ مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلَۢاۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٌ خَصِمُونَ

گفتند: آيا خدايان ما بهتر هستند، يا او؟ اين مَثَل را براي تو جز از روي ستيزه جويي نزدند، بلكه آنان مردم ستيزه‌گري هستند

إِنۡ هُوَ إِلَّا عَبۡدٌ أَنۡعَمۡنَا عَلَيۡهِ وَجَعَلۡنَٰهُ مَثَلٗا لِّبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ

[عيسي] جز بندة نيست كه بر او نعمت [نبوت] ارزاني داشته ايم، و او را دليلي [بر قدرت خود] براي بني اسرائيل قرار داديم

وَلَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَا مِنكُم مَّلَـٰٓئِكَةٗ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَخۡلُفُونَ

و اگر مي‌خواستيم، به يقين به جاي شما، بزرگان را پديد مي‌آورديم، كه در روي زمين جانشين شما باشند

وَإِنَّهُۥ لَعِلۡمٞ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمۡتَرُنَّ بِهَا وَٱتَّبِعُونِۚ هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسۡتَقِيمٞ

و به يقين عيسي [علامتي] براي دانستن قيامت است، پس در آن شك نكنيد، و از من پيروي نماييد، راه راست اين است

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُۖ إِنَّهُۥ لَكُمۡ عَدُوّٞ مُّبِينٞ

و نبايد شيطان شما را [از راه راست] باز دارد، زيرا او براي شما دشمن آشكاري است

وَلَمَّا جَآءَ عِيسَىٰ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ قَالَ قَدۡ جِئۡتُكُم بِٱلۡحِكۡمَةِ وَلِأُبَيِّنَ لَكُم بَعۡضَ ٱلَّذِي تَخۡتَلِفُونَ فِيهِۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

و هنگامي كه عيسي با معجزات آشكاري آمد، گفت: به يقين براي شما حكمت آورده ام، و آمده ام تا بعضي از آنچه را كه در بارة آن اختلاف مي‌كنيد، براي شما بيان نمايم، پس از [معصيت] الله بپرهيزيد، و از من پيروي نماييد

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ رَبِّي وَرَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُوهُۚ هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسۡتَقِيمٞ

همانا الله پروردگار من، و پروردگار شما است، پس او را بپرستيد كه راه راست همين است

فَٱخۡتَلَفَ ٱلۡأَحۡزَابُ مِنۢ بَيۡنِهِمۡۖ فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡ عَذَابِ يَوۡمٍ أَلِيمٍ

ولي گروه هاي [يهود و نصاري] در بين خود [در بارة عيسي] اختلاف نمودند، پس واي از عذاب روز دردناك بر حال كساني كه ستم كرده اند

هَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّا ٱلسَّاعَةَ أَن تَأۡتِيَهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ

آيا انتظاري جز اين دارند كه ناگهان در حالي كه بي خبر اند، قيامت به سراغ شان بيايد

ٱلۡأَخِلَّآءُ يَوۡمَئِذِۭ بَعۡضُهُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوٌّ إِلَّا ٱلۡمُتَّقِينَ

دوستان [اين دنيا] در روز [قيامت] دشمن يكديگر خواهند بود، مگر پرهيزگاران

يَٰعِبَادِ لَا خَوۡفٌ عَلَيۡكُمُ ٱلۡيَوۡمَ وَلَآ أَنتُمۡ تَحۡزَنُونَ

اي بندگان من! امروز [كه روز قيامت است] بر شما نه ترسي است، و نه هم اندوهگين مي‌شويد

ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ مُسۡلِمِينَ

آناني كه به آيات ما ايمان آوردند، و مسلمان بودند

ٱدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ أَنتُمۡ وَأَزۡوَٰجُكُمۡ تُحۡبَرُونَ

[به آنان گفته مي‌شود:] شما و همسران تان، با شادماني به بهشت وارد شويد

يُطَافُ عَلَيۡهِم بِصِحَافٖ مِّن ذَهَبٖ وَأَكۡوَابٖۖ وَفِيهَا مَا تَشۡتَهِيهِ ٱلۡأَنفُسُ وَتَلَذُّ ٱلۡأَعۡيُنُۖ وَأَنتُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ

ظرفها، و جامهاي زرين [شراب] را در بين شان مي‌گردانند، و هر چه دل بخواهد، و هرچه كه چشم از آن لذت ببرد، در آنجا [بهشت] وجود دارد، و شما در آنجا جاودانه خواهيد بود

وَتِلۡكَ ٱلۡجَنَّةُ ٱلَّتِيٓ أُورِثۡتُمُوهَا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

و اين همان بهشتى است كه آنرا به سبب كارهاي [شايستة] كه انجام مي‌داديد، به ارث برده ايد

لَكُمۡ فِيهَا فَٰكِهَةٞ كَثِيرَةٞ مِّنۡهَا تَأۡكُلُونَ

براي شما در آنجا ميوه هاي بسياري است كه از آنها مي‌خوريد

إِنَّ ٱلۡمُجۡرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَٰلِدُونَ

همانا مجرمان در عذاب جهنم به طور هميشه مي‌مانند

لَا يُفَتَّرُ عَنۡهُمۡ وَهُمۡ فِيهِ مُبۡلِسُونَ

[عذاب] از آنان كاهش نمي‌يابد، و در آن عذاب نااميد مي‌مانند

وَمَا ظَلَمۡنَٰهُمۡ وَلَٰكِن كَانُواْ هُمُ ٱلظَّـٰلِمِينَ

و ما بر آنان ستم نكرديم، بلكه خود شان ستمكار بودند

وَنَادَوۡاْ يَٰمَٰلِكُ لِيَقۡضِ عَلَيۡنَا رَبُّكَۖ قَالَ إِنَّكُم مَّـٰكِثُونَ

و فرياد ميزنند كه اي مالك! پرودگارت ما را بميراند، مي‌گويد: شما [در اينجا] ماندگار هستيد

لَقَدۡ جِئۡنَٰكُم بِٱلۡحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَكُمۡ لِلۡحَقِّ كَٰرِهُونَ

به يقين، حق را براي شما آورديم، ولي بيشتر تان از حق كراهت داشتيد

أَمۡ أَبۡرَمُوٓاْ أَمۡرٗا فَإِنَّا مُبۡرِمُونَ

آيا آنان تصميم قاطعي گرفتند، و ما نيز تصميم قاطعي داريم

أَمۡ يَحۡسَبُونَ أَنَّا لَا نَسۡمَعُ سِرَّهُمۡ وَنَجۡوَىٰهُمۚ بَلَىٰ وَرُسُلُنَا لَدَيۡهِمۡ يَكۡتُبُونَ

آيا فكر مي‌كنند كه ما راز و نجواي شان را نمي‌شنويم؟ نه چنين است [كه نشنويم، بلكه مي‌شنويم] و فرستادگان ما در نزد آنان مي‌نويسند

قُلۡ إِن كَانَ لِلرَّحۡمَٰنِ وَلَدٞ فَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلۡعَٰبِدِينَ

[اي پيامبر! براي مشركان] بگو: اگر [به فرض محال] براي [الله] مهربان فرزندي مي‌بود، من اولين پرستندگانش مي‌بودم

سُبۡحَٰنَ رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ رَبِّ ٱلۡعَرۡشِ عَمَّا يَصِفُونَ

منزه است پروردگار آسمانها و زمين، و پروردگار عرش، از آنچه كه او را به آنها توصيف مي‌كنند

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ

پس [اي پيامبر!] آنان را به حال خود شان و اگذار، تا در باطل خود غوطه‌‌ور گرديده، و به بازيچه سرگرم باشند، تا روزي به سر شان بيايد كه به آن وعده داده مي‌شوند