وَبَنِينَ شُهُودٗا

و فرزنداني كه در نزدش حاضر مي‌باشند

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدٗا

و همة امكانات را در اختيارش قرار دادم

ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ

باز هم طمع دارد كه بر اينها بيفزايم

كَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدٗا

هرگز [چنين نخواهد بود] زيرا او با آيات ما ستيزه جو بود

سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا

به زودي او را به بالا رفتن [از صخرة] سختي و دشواري دچار مي‌سازم

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ

چرا كه او تأمل كرد و سنجيد

فَقُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ

پس مرگ بر او باد چگونه سنجيد

ثُمَّ قُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ

باز هم مرگ بر او باد چگونه سنجيد

ثُمَّ نَظَرَ

آنگاه نظر كرد

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ

سپس روي خود را ترش نمود، و چهره اش را در هم كشيد

ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ

بعد از آن پشت گردانيد و تكبر نمود

فَقَالَ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ يُؤۡثَرُ

و گفت: اين [قرآن] جز سحر آموخته شدة نيست

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ

اين جز قول بشر نيست

سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ

به زودي او را به سقر مي‌اندازم

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ

و تو چه مي‌داني كه سقر چيست

لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ

[آتش سوزاني است كه] نه باقي مي‌گذارد، و نه رها مي‌كند

لَوَّاحَةٞ لِّلۡبَشَرِ

سوزانندة پوست بشر است

عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ

و بر آن نوزده [مَلَك] گماشته شده است

وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةٗۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنٗا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ

و ما نگهبانان دوزخ را جز از فرشتگان قرار نداديم، و تعداد آنان را جز فتنة براي كافران نگردانيده ايم، تا اهل كتاب يقين حاصل كنند، و تا ايمان مؤمنان بيشتر شود، و تا اهل كتاب و مؤمنان در شك نيفتند، و تا [مبادا] كساني كه در دل شان مرض است، و كافران بگويند كه: الله به اين مثل زدن چه اراده داشته است، بدين سان الله هر كسي را كه بخواهد گمراه مي‌سازد، و هر كسي را كه بخواهد هدايت مي‌كند، و [تعداد] لشكريان پروردگارت را جز خود او كسي نمي‌داند، و اين [آيات] جز پندي براي بشر نيست

كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ

نه چنان است [كه كافران مي‌پندارند] قَسَم به ماه

وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ

و قَسَم به شب هنگامي كه پشت بگرداند

وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ

و قسم به صبح هنگامي كه روشن شود

إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ

كه [دوزخ] يكي از پديده هاي بزرگ است

نَذِيرٗا لِّلۡبَشَرِ

كه بيم دهندة بشر است

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ

اين براي كسي از شما است كه بخواهد [به سوي خير و طاعت] پيشي بجويد، و يا [به سوي شر و معصيت] دنبال بماند

كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ

هر كسي در گرو اعمال خويش است

إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ

مگر اصحاب يمين

فِي جَنَّـٰتٖ يَتَسَآءَلُونَ

كه در باغهاي بهشتي از همديگر مي‌پرسند

عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

از [احوال] مجرمان

مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ

كه چه چيز شما را راهي جهنم ساخت