وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

و آنان را ببين، و به زودي آنان [وبال كفر خود را] خواهند ديد

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

آيا آنها به نزول عذاب ما عجله مي‌‎كنند؟

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ

و چون [عذاب] به ساحة [خانه هاي شان] نازل شود، پس به بامداد بيم داده شدگان شدند

وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ

و از آنان تا مدتي روي بگردان

وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

و ببين كه آنان نيز به زودي خواهند ديد

سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

[اي پيامبر!] پروردگارت كه صاحب عزت است، از آنچه كافران او را به آن وصف مي‌كنند منزه است

وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و سلام بر پيامبران باد

وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

و ستايش، خاص براي الهى است كه پروردگار جهانيان است

صٓۚ وَٱلۡقُرۡءَانِ ذِي ٱلذِّكۡرِ

صاد، و سوگند به قرآني كه پند دهنده است

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي عِزَّةٖ وَشِقَاقٖ

بلكه كساني كه كافر شدند، در سركشي و ستيزند

كَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِن قَبۡلِهِم مِّن قَرۡنٖ فَنَادَواْ وَّلَاتَ حِينَ مَنَاصٖ

چه بسيار نسلهايي را كه پيش از آنان به هلاكت رسانديم، و [در وقت نزول عذاب] فرياد مي‌زدند، ولي آن زمان، زمان خلاصي و نجات نبود

وَعَجِبُوٓاْ أَن جَآءَهُم مُّنذِرٞ مِّنۡهُمۡۖ وَقَالَ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا سَٰحِرٞ كَذَّابٌ

و [اين مشركان] از اينكه بيم دهندة از خود شان آمده است، تعجب كردند، و كافران گفتند: اين [شخص] ساحر دروغگويي است

أَجَعَلَ ٱلۡأٓلِهَةَ إِلَٰهٗا وَٰحِدًاۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءٌ عُجَابٞ

[وگفتند:] آيا معبودان را الله يگانة گردانيده است، و اقعا اين چيز عجيبي است

وَٱنطَلَقَ ٱلۡمَلَأُ مِنۡهُمۡ أَنِ ٱمۡشُواْ وَٱصۡبِرُواْ عَلَىٰٓ ءَالِهَتِكُمۡۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءٞ يُرَادُ

بزرگان شان به راه افتادند، [وبراي ديگران گفتند] برويد و بر [پرستش] معبودان خود پايداري به خرج دهيد، به يقين مطلوب همين چيز است

مَا سَمِعۡنَا بِهَٰذَا فِي ٱلۡمِلَّةِ ٱلۡأٓخِرَةِ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا ٱخۡتِلَٰقٌ

ما چنين چيزي در اين آيين اخير نشنيده ايم، اين سخن جز دروغ‌ بافي چيز ديگري نيست

أَءُنزِلَ عَلَيۡهِ ٱلذِّكۡرُ مِنۢ بَيۡنِنَاۚ بَلۡ هُمۡ فِي شَكّٖ مِّن ذِكۡرِيۚ بَل لَّمَّا يَذُوقُواْ عَذَابِ

آيا از ميان [همة] ما، قرآن بر او [محمد ] نازل شده است، بلكه آنان از قرآن من در شك هستند، بلكه هنوز عذاب مرا نچشيده اند

أَمۡ عِندَهُمۡ خَزَآئِنُ رَحۡمَةِ رَبِّكَ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡوَهَّابِ

آيا گنجهاي رحمت پروردگار تو كه با عزت و بخشنده است، در نزد آنان [مشركان] است

أَمۡ لَهُم مُّلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَاۖ فَلۡيَرۡتَقُواْ فِي ٱلۡأَسۡبَٰبِ

يا اينكه فرمانروايي آسمانها و زمين، و چيزهايي كه در بين [آسمانها و زمين] است، از ايشان است، پس [اگر چنين است]، با و سائلي كه [در اختيار دارند] به آسمانها بالا بروند

جُندٞ مَّا هُنَالِكَ مَهۡزُومٞ مِّنَ ٱلۡأَحۡزَابِ

اينهايي كه اينجا مي‌باشند، سپاه ناچيز شكست خوردة از احزاب هستند

كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٖ وَعَادٞ وَفِرۡعَوۡنُ ذُو ٱلۡأَوۡتَادِ

پيش از اينها قوم نوح، و عاد، و فرعون كه داراي لشكر، و [قدرت] بودند [پيامبران ما را] تكذيب نمودند

وَثَمُودُ وَقَوۡمُ لُوطٖ وَأَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِۚ أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلۡأَحۡزَابُ

و [قوم] ثمود، و قوم لوط، و مردم أَيْكَه، اين گروه ها [نيز پيامبران را تكذيب نمودند]

إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ

هيچ كدام از اينها نبودند، مگر آنكه پيامبران را تكذيب نمودند، پس عذاب من بر [آنها] محقق گرديد

وَمَا يَنظُرُ هَـٰٓؤُلَآءِ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ مَّا لَهَا مِن فَوَاقٖ

و اينها جز اينكه صداي مرگباري را كه [كه صور اسرافيل باشد]، و بازگشتي براي آن نيست، انتظار نمي‌كشند

وَقَالُواْ رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبۡلَ يَوۡمِ ٱلۡحِسَابِ

و [آنها] گفتند: پروردگارا! سهم عذاب ما را پيش از روز حساب، اكنون براي ما برسان

ٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱذۡكُرۡ عَبۡدَنَا دَاوُۥدَ ذَا ٱلۡأَيۡدِۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ

[اى پيامبر!] در برابر آنچه [مشركان] مي‌گويند، صبر كن، و بندة ما داود را كه داراي قوت بود ياد كن، كه دائما به درگاه ما روي مي‌آورد

إِنَّا سَخَّرۡنَا ٱلۡجِبَالَ مَعَهُۥ يُسَبِّحۡنَ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِشۡرَاقِ

ما كوه ها را [جهت] همراهي كردن با او، رام ساختيم، كه شامگاهان، و صبحگاهان با او تسبيح بگويند

وَٱلطَّيۡرَ مَحۡشُورَةٗۖ كُلّٞ لَّهُۥٓ أَوَّابٞ

و پرندگان را [نيز] برايش مسخر ساختيم، كه [در تسبيح گفتن] با او جمع مي‌شدند، [و] همگي به سوي او باز مي‌گشتند

وَشَدَدۡنَا مُلۡكَهُۥ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡحِكۡمَةَ وَفَصۡلَ ٱلۡخِطَابِ

و فرمانروايي‌اش را استوار ساختيم، و برايش حكمت، و قدرت قضاوت كردن را داديم

۞وَهَلۡ أَتَىٰكَ نَبَؤُاْ ٱلۡخَصۡمِ إِذۡ تَسَوَّرُواْ ٱلۡمِحۡرَابَ

و آيا خبر مدعياني كه از ديوار عبادتگاه [داود] بالا رفتند، به تو رسيده است

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَىٰ دَاوُۥدَ فَفَزِعَ مِنۡهُمۡۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ خَصۡمَانِ بَغَىٰ بَعۡضُنَا عَلَىٰ بَعۡضٖ فَٱحۡكُم بَيۡنَنَا بِٱلۡحَقِّ وَلَا تُشۡطِطۡ وَٱهۡدِنَآ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلصِّرَٰطِ

هنگامي كه نزد داود آمدند، و او از آنان ترسيد، گفتند: مترس، ما دو مدعي هستيم كه يكي بر ديگري ستم كرده است، پس در ميان ما به حق داوري كن، و جور مكن، و ما را به راه راست رهنمايي كن