وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ

و به آنچه كه نمي‌بينيد

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ

كه اين [قرآن] گفتار فرستادة بزرگواري است

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ

و گفتار كدام شاعر نيست، [ولي] كم مي‌شود كه ايمان بياوريد

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ

وگفتار كدام كاهن نيست، [ولي] كم مي‌شود كه پند بپذيريد

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

[اين قرآن] از سوي پروردگار جهانيان نازل شده است

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ

و اگر [پيامبر] سخناني از خود درست كرده و به ما نسبت مي‌داد

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ

به يقين او را به دست راست [و يا به شدت] مي‌گرفتيم

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ

بعد از آن شاه رگ قلبش را قطع مي‌كرديم

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ

و هيچ كسي از شما نمي‌توانست مانع عذاب از وي شود

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ

و به يقين [قرآن] پندي براي پرهيزگاران است

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ

و به يقين ما مي‌دانيم كه بعضي از شما تكذيب كنندة [اين قرآن] مي‌باشيد

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ

و به يقين اين [قرآن] بر كافران ماية حسرت است

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ

و به يقين اين قرآن حق اليقين است

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ

پس [اي پيامبر] به نام پروردگار عظيمت تسبيح بگوي

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابٖ وَاقِعٖ

پرسان كنندة از [روي تمسخر] از عذابي كه و قوع [آن حتمي است] پرسيد

لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعٞ

[اين عذاب] براي كافران است، و هيچ بازدارندة ندارد

مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ

[اين عذاب] از طرف الله صاحب درجات و مراتب است

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ

فرشتگان، و روح [كه جبرئيل باشد] در روزي كه درازي آن پنجاه هزار سال است، به سوي او عروج مي‌كنند

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا

پس تو [اي پيامبر!] صبر جميل پيشه كن

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا

به يقين آنها [منكران روز قيامت] آن روز را دور مي‌بينند

وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا

و ما آنرا نزديك مي‌بينيم

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ

روزي كه آسمان مانند فلز، گداخته شود

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ

و كوه‌ها مانند پشم رنگين [ندافي شدة] باشند

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا

و هيچ دوستي از دوست ديگرش [چيزي] نپرسد

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ

[دوستان] به يكديگر نشان داده مي‌شوند، مجرم آرزو مي‌كند كه از عذاب آن روز فرزندان خود

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ

و همسر و برادر خود

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ

و قبيلة را كه به او پناه داده است

وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ يُنجِيهِ

و همه كساني را كه در روي زمين هستند، عوض بدهد، تا خودش نجات يابد

كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ

هرگز [چنين نيست] آن آتشي است كه زبانه مي‌كشد

نَزَّاعَةٗ لِّلشَّوَىٰ

بَركَنندة پوست سر است